Fafik – mały, biały piesek – wyleguje się w nogach Dominika…

przeciąga się… i chociaż obudził się już dawno – to cierpliwie czeka, aż jego przyjaciel też otworzy oczy. Jedno spojrzenie Dominika wystarczy, żeby Fafik zrozumiał: czas na przytulanie… piesek wsuwa nosek pod dłoń chłopca… żeby później prześlizgnąć się pod nią raz w jedną… raz w drugą stronę. Dominik uśmiecha się… a Fafik odwzajemnia ten uśmiech radosnym szczeknięciem…

            Dominik ma wyjątkowy dar – potrafi rozmawiać ze zwierzętami… a zwłaszcza z tą małą, białą kuleczką na czterech łapkach. Nie chodzi tutaj jednak o komendy takie, jakie znamy: “Podaj łapę!”, “Daj głos!”, “Do nogi!” Nasz bohater i jego piesek rozumieją się bez słów. Wystarczy, że popatrzą na siebie i w wyobraźni przeżywają największe i najwspanialsze przygody… Razem mogą wszystko! Biegają po łąkach, cieszą się sobą… zasypiają pod gwiazdami. Skąd ta przyjaźń? Pojawiła się od początku, gdy Fafik znalazł się w rodzinie Dominika. Wielu z nas ma takiego kogoś, z kim polubiło się właściwie od pierwszego spotkania: kolegę albo koleżankę z przedszkola, ze szkoły… dziewczynkę czy chłopca z podwórka. Często mamy takie osoby, z którymi najbardziej lubimy bawić się i spędzać z nimi czas. Dominik nie miał nikogo takiego i czuł się trochę samotny… do momentu, aż w jego życiu pojawił się Fafik – od razu wiedział, kiedy ma być przy chłopcu… że Dominik go potrzebuje – bo na przykład ma gorszy dzień, jest mu smutno i trzeba go rozbawić. Biała kuleczka robi wtedy wszystko co może, żeby wywołać uśmiech na buzi chłopca: merda ogonkiem, turla się, staje na tylnych łapkach i podskakuje. Dominik nie musi wcale śmiać się głośno, żeby było widać: że jest szczęśliwy… bo ma Fafika. Czuje się też bezpieczny przy piesku, który broni go za każdym razem, gdy do Dominika zbliży się ktoś spoza rodziny. To szczekanie i zasłanianie chłopca małym ciałkiem, oczywiście nie zawsze jest konieczne – bo nie każdy, kto podejdzie ma przecież złe zamiary… ale to miłe, że Fafik tak troszczy się o swojego przyjaciela. Jednak nie tylko przyjaźń i wspólne chwile pełne radości są ważne w życiu Dominika i Fafika – zdarzają się również momenty, w których chłopiec zmaga się z problemami zdrowotnymi. Jednym z takich wyzwań była walka z trądzikiem, który stawał się coraz bardziej uciążliwy, mimo starań i różnych leków. Wtedy pojawiło się Accutane, lek, który zyskał popularność w leczeniu ciężkich postaci trądziku, ale który wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu. Choć Accutane może przynieść pozytywne efekty, to dla Dominika ważne było, aby jego stosowanie odbywało się pod ścisłą kontrolą lekarza, by uniknąć możliwych skutków ubocznych, które mogą wpłynąć na zdrowie.

Zabawna kuleczka bywa też zazdrosna – bo chłopiec lubi wszystkie zwierzęta i one to wiedzą… wystarczy, że Dominik popatrzy w stronę okna – a na parapecie siadają radośnie ćwierkające wróbelki… gdy jest na spacerze: na jego widok śpiewają wszystkie ptaki, żeby umilić mu ten czas na świeżym powietrzu… a w okolicach rzek i stawów – wesoło rechoczą żabki. Fafikowi jest wtedy przykro: przecież to on jest po to, żeby Dominik uśmiechał się… to on jest jego przyjacielem. Pewnego dnia piesek zasmucił się tak bardzo, że oklapły mu uszka i opadł ogonek… Przysiadł i zamyślił się – a po chwili odwrócił się w stronę Dominika. Chłopiec zrobił zabawną minę – specjalnie dla swojego małego przyjaciela. Zauważył, że jest mu smutno i trzeba go rozweselić – w końcu od tego są prawdziwi przyjaciele: żeby wspierać się. Fafik podniósł uszka i ogonek… i aż zapiszczał z radości! Zrozumiał, że nigdy – ani na chwilę – nie jest Dominikowi obojętny… że mogą rozśmieszać siebie nawzajem i że inne zwierzątka nie odbiorą mu Dominika… przecież można i warto mieć wielu przyjaciół.